இங்கே நல்லவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்

27ஒரு நாள் இரவு 7:30 மணி வரை அலுவலகத்தில் வேலை இருந்ததால் கணிணித்திரையை மூடிவிட்டு அதற்குப் பின்புதான் கிளம்பினேன் நண்பர் ஒருவருடன் .எவன் செய்த சூனியமோ தெரியவில்லை வாகனம் பஞ்சர் ஆகி இருந்தது.கிளம்பிய உடனே பார்த்துவிட்டோம்.பிறகென்ன இம்சைதான்.பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு பஞ்சர் கடை நம்பர் கைவசம் இருந்தது.கூப்பிட்ட இருபது நிமிடத்தில் மகராசன் வந்து விட்டான்.பசியும் வேறு.வந்தவன் டயரைக் கழட்டிக் கொண்டு அவன் கடைக்குச் சென்று விட்டான்.பஞ்சர் ஒட்டி முடிந்ததும் கூப்பிடுறேன் சார் என்று சொல்லிவிட்டு.நாங்கள் இருவரும் மீண்டும் அதே ஆறாவது மாடிக்கு வந்துவிட்டோம்.

அவன் வரும் வரை என்ன செய்வது , சரி Facebook-ஐ பார்ப்போம் என்று திரும்பவும் கணிணியை ஆன் செய்துவிட்டு Facebook-லும் நுழைந்துவிட்டேன்.முகநூல் நண்பர்  Vaa Manikandan அவர்கள் அப்பொழுதுதான் ஒரு அருமையான பதிவைப் போட்டிருந்தார்.ஒரு பத்து நிமிடம் படித்து விட்டு இன்ன பிற பதிவுகளையும் படித்துக்கொண்டிருக்கும் பொழுது மகராசனிடம் இருந்து அழைப்பு மணி வந்து விட்டது.சார் கீழே வாங்க , டயரைப் பொருத்தி விடலாம் என்றான்.நானும் நண்பரும் எங்கள் பையை எடுத்துக்கொண்டு பார்க்கிங் இடத்திற்கு சென்று பஞ்சர் ஒட்டி வந்த டயரைப் பொருத்தி விட்டோம்.

பிறகு பணப் பட்டுவாடா செய்ய வேண்டுமல்லவா.நியாயமான கூலியைத்தான் கேட்டான் அவன்.நான் கொடுத்தவுடன் “சார் , என்னிடம் சில்லறை இல்லை , நீங்கள் வேண்டுமானால் இருப்பதை கொடுங்கள் மீதியை பிறகு கொடுங்கள் சார்” என்றான்.எங்களுக்கு அதில் உடன்பாடில்லை.பாவம் அந்த நேரத்திலும் நமக்கு வந்து உதவி செய்தவனிடம் பிடித்துக்கொண்டு பணம் கொடுக்க வேண்டாம் என்றெண்ணி அவனிடமே பணத்தைக் கொடுத்து சிறிது தொலைவில் இருக்கும் கடையில் நீயே சில்லறை வாங்கிக் கொண்டு காத்திரு நாங்கள் பின்னால் வருகிறோம் என்றோம்.ஏதோ அவனைப் பார்த்தால் நம்பிக்கையானவன் என்று தோனியதால்.

அவனும் அங்கே சென்று சில்லறை வாங்கிக் கொண்டு எங்களுக்காகக் காத்திருந்தான்.அவன் கூலியை எடுத்துக்கொண்டு எங்களிடம் “சார் இந்தாங்க மீதிப் பணம் , சரியா இருக்கான்னு எண்ணிப் பார்த்துக்கோங்க” என்றான்.”உன்மேல் எங்களுக்கு நம்பிக்கை இருக்கு தம்பி” என்று சொல்லிவிட்டு அவன் கொடுத்த மீதிப் பணத்தை எண்ணவில்லை(இந்தப் பதிவை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இந்த வேளை வரை).இதற்க்கு முன்பு பல கசப்பான அனுபவங்களை சந்தித்த எனக்கு இந்தப் பயபுள்ள சற்று வித்தியாசமாகத்தான் தெரிந்தான்.அதுவும் நகரத்தில் இப்படி ஒருத்தன்.சந்தோசமாக அவன் சென்றான் , நாங்களும்தான்.வயதில் சின்னவனாக இருந்தாலும் அவனைப் பார்த்து ஒரு சல்யூட் அடிக்கலாம் போலிருந்தது.இப்பொழுது தெரிந்திருக்கும் நான் ஏன் அவனை மகராசன் என இங்கு குறிப்பிட்டேன் என்று.

பின்புதான் யோசித்தேன் , நான் மேலே குறிப்பிட்ட நண்பரின் பதிவும் இந்த நிகழ்வும் ஒரே மாதிரியான மனிதர்களைப் பற்றியது என்று.அவரும் இதேபோன்ற மனிதர்களைப் பற்றித்தான் தன் கட்டுரையில் கூறியிருந்தார்.என்ன ஒரு கோயின்சிடென்ஸ் பாருங்கள்.இங்கே நல்லவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்(இந்தப் பையனைப் போன்றவர்கள்).நமது நேரம் நன்றாக இருந்தால் நம் கண்ணிலும் படத்தான் செய்கிறார்கள் அவ்வப்பொழுது.

நான் இங்கே குறிப்பிட்ட நண்பரின் கட்டுரை இதுதான் , நேரமிருந்தால் படித்துப் பார்க்கவும் – http://www.nisaptham.com/2014/07/blog-post_8.html

——— அன்புடன் கதிர் @ https://www.facebook.com/kathir.bangalore.3

Advertisements
This entry was posted in நிகழ்வுகள். Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s